Welkom!

Dat staat voorop de vertaalde folder die ik van de vriendelijke dame aan de balie krijg. Ze toont interesse en we praten wat door. Waarbij de meeste buitenlanders alleen Amsterdam en Rotterdam op hun netvlies hebben, kent deze dame zelfs “Oetrek” – mijn stadje. 
Het welkom thuis gevoel wordt voorgezet bij binnenkomst van Bath Abby, de prachtige abdij die ons gezin deze dag in Engeland bezoekt. Mijn aandacht gaat naar het grote venster aan de Oostkant van de kerk. Hierop worden vijfenzestig scènes uit het leven van Jezus Christus weergegeven in prachtig glas in lood. De parochiekerk, ooit de grootste kerk van een klooster, geeft een blik in het leven van Jezus en wil het goede nieuws over Hem vertellen.
Ik ben geraakt. Natuurlijk. Ik ben één van die velen op de wereld die zich Christen noemt en weet wat het betekent om de levende Jezus te ontmoeten. Ik ben één van die egoïstische mensen waarvoor Jezus is gestorven. Die weet dat het welkom thuis gevoel blijft, zelfs na die ene aanraking. Het blijft, zodra ik God betrek en dus besluit ik om meteen op zo’n koud eikenhouten bankje in gebed te gaan. Oeps, daar gaat bijna dat gelukzalige gevoel.

Zoals gewoonlijk begin ik mijn gebed met dankzegging. Nou ja, zo gewoon is dat niet. Na mijn bekering begon ik meestal met een riedel aan gebedsverzoeken en vroeg ik vriendelijk of God alles voor mij en mijn dierbaren wilde fixen. Maar, sinds ik danken als dagelijks ochtendritueel instel, merk ik een nabijheid van de Heer die ik daar voor niet kende. Het kost echt moeite om God groter te maken dan mijn eigen ik, maar hé als je de waarheid kent en iets wilt leren dan lukt het echt als je het gewoon doet. Mijn lijfspreuk is dan ook: “Never give up!” Nou blijkt Winston Churchill deze quote al eerder bedacht te hebben. Als je “never never never never give up” bij google-afbeeldingen in toets vind je overal zijn beroemde quote. Waarom meneer Churchill vier keer “never” zegt, begrijp je pas als je werkelijk aan de slag gaat om tegenslagen te overwinnen. Het vergt moed en volharding en een groot geloof om doelen te bereiken. 

Nadat ik mijn gedachten van het stijve rotbankje afzet en ik in complete stilte Gods goedheid ervaar, kijk ik naar links. Mijn man en één van mijn jongens bekijken de wandkleden waarin heel Matthëus zichtbaar wordt. Er hangt een liefdevolle energie en de kerk biedt ruimte om Jezus beter te leren kennen. Bath Abby straalt uit wat een Christen in mijn ogen behoort te zijn: uitnodigend, gevend en liefdevol. Ik ben blij dat we onze ochtend hier door brengen en wij mogen ontdekken dat het geloof overal te vinden is. Natuurlijk verheug ik mij ook op de shopsessie die hierna volgt, maar dit soort momenten wegen niet op tegen die paar nieuwe schoenen. Alhoewel ik God ook heel dankbaar ben, dat ik mijn jongens mag leren ontdekken dat er zoveel leuke schoenenwinkels zijn.  

Voor nu krijg ik de bevestiging dat ik mij persoonlijk niet meer hoef te schamen in de wereld die Jezus nog niet kent en ik vrijuit over hem spreken mag. Mijn jongens lezen de folder en onderzoeken zelf. Dat heb ik ook gedaan en dat gaat niet zonder horten en stoten. God heeft veel geduld met mij en zo denk ik aan anderen die wat geduld en liefde van de Heer kunnen gebruiken. Ik loop naar een altaar, waar bezoekers hun gebedsverzoeken kunnen brengen. Deze ochtend vraag ik gebed voor een zieke vriendin van mijn schoonzusje. Ik weet dat God in staat is goede dingen te doen en ik hoop dat zij beiden zullen ervaren dat er echt een God is die wonderen doet. Daarnaast vraag ik gebed voor mijzelf. Voor het boek “over God en genezing”, dat al een jaar op de plank ligt en waar ik zo af en toe wat aan schaaf en schrap. Het boek dat ik op het moment uitstel, omdat ik toestemming zoek van de wereld om mij heen. Ook al heeft God mij duidelijk in een visioen laten zien dat ik over de wonderen van Hem in mensenlevens moet gaan schrijven, ik ben nog erg gehecht aan goedkeuring en toestemming van derden en oordelen kan ik ook, vooral over mijzelf.

In gedachten kijk ik achterom en weet ik dat God bij mijn schrijfwerk altijd meewerkte ten goede. Bij het ontwikkelen van mijn eigen blog-site waarbij ik mijn vragen en de wonderen in het leven deel staat niets in de weg. God leidt het en werkt overal in mee. Iedere tegenslag werden leerzame momenten met het resultaat dat zelfs vele “ongelovigen” zich nu op mijn nieuwsbrief abonneren en mogen lezen over een God, die Zijn werk wil doen in deze gebroken wereld.
Waarom doe ik dan zo moeilijk over dat boek? Waarom voel ik mij verantwoordelijk voor al die mensen die ik geïnterviewd heb, die mij toestemming hebben gegeven? Waarom ben ik teleurgesteld als nog niemand de financiële middelen brengt om het boek uit te geven? Wat houdt mij tegen om naar een uitgever te stappen? Ben ik bang dat mensen het niet gaan kopen of dat ze het niet goed gaan vinden? Wat vind ik er zelf eigenlijk van? Wie stel ik teleur als het er niet komt? Op iedere vraag weet ik het antwoord. Het komt zoals het komt, ik doe wat ik kan en ik vertrouw erop dat het goed komt. God heeft immers ja gezegd tegen het schrijven over wonderen, dus ik ga gewoon door via mijn blogs en het redactiewerk binnen mijn eigen kerk. Maar, er is duidelijk nog een stap die ik heb te maken. 

Het woord ‘welkom’ op deze folder betekent een kennismaking met de kerk en een uitnodiging om meer over God en Jezus te weten. Ik ben een gewone vrouw, geboren en getogen in Utrecht, die dagelijks verlangt naar de liefde van de almachtige God. Het beste welkom thuis gevoel dat er is. Door middel van mijn verhalen strooi ik wat kruimels of zaadjes rond, waarbij ik mensen welkom heet in mijn leven en de wereld van een leven met Jezus. Maar God heet mij ook welkom. Iedere dag weer, ieder moment. Hij heet mij welkom in Zijn wereld waarover ik dan weer schrijf, maar waar ik in wezen te klein voor ben om over te spreken. Hij wil mij de weg wijzen en gebruiken, maar hoe? Als ik in de winkel van de Abdij aankom en mijn jongste zoon zich vergaapt aan de kruisjes in de vitrinekast, wordt mijn oog getrokken door een klein boekje op een boekenplank. De titel spreekt mij aan. ‘You shall not want’ is een boekje vol dagelijkse inspiratie die je kunt vinden door het lezen en mediteren op het boek Psalmen. Het gaat er niet om dat de spirituele woorden in een boek ons bevredigen. Het gaat er niet om dat mijn woorden jou vervullen. Het wordt mij weer helder dat ik net als de voorbeelden in dit boekje en in Psalmen een ander wil inspireren om God te zoeken. Hij is namelijk de voldoening in het leven. Never, never, never, never give up on God!

13 comments on Welkom!

  • angelique meer

    wat een mooi verhaal weer meis in heel intersant we kunnen nog veel van jou leren gelezen het stuk van 1 september supper gr

  • Rien van nder Meer

    “Het geloof” is goed voor jou en je gezin. Bewaak het en omarm het zoals je nu doet voor altijd. Mooie blog weer Linda. XX Papa

    • Linda Klinkenberg (author)

      Nu weet ik van wie ik die mooie woorden heb! 😉 Geloven in go(e)d is voor iedereen mooi! <3 jou en mama

  • Yvonne Alefs

    Ik denk dat je op toestemming wacht van jezelf Linda! Je kent vast wel de volgende mooie woorden van Marianne Williamson:
    “Our deepest fear is not that we are inadequate. Our deepest fear is that we are powerful beyond measure. It is our light, not our darkness that most frightens us. We ask ourselves, ‘Who am I to be brilliant, gorgeous, talented, fabulous?’ Actually, who are you not to be? You are a child of God. Your playing small does not serve the world. There is nothing enlightened about shrinking so that other people won’t feel insecure around you. We are all meant to shine, as children do. We were born to make manifest the glory of God that is within us. It’s not just in some of us; it’s in everyone. And as we let our own light shine, we unconsciously give other people permission to do the same. As we are liberated from our own fear, our presence automatically liberates others.”

    Toe maar, geef dat boek gerust uit. Wacht niet op anderen voor toestemming, zeg gewoon tegen jezelf dat het oké is. Eén persoon heb je al die je boek zal kopen. Dat ben ik! 🙂

    Liefs, Yvonne (een mede-christen) xx

    • Linda Klinkenberg (author)

      Dank je wel lieve Yvonne!! Voor je bemoedigende woorden en ja ik ken ze en zeg het tegen menig ander…. “Ga ervoor, schijn het licht, het is sterker en zet niet alleen jezelf, maar ook anderen in een bevrijdende en positieve beweging.” En ja, soms ben ik ongelooflijk bang. Maar, het bijzondere is nu, kan ik je zeggen. Dat het boek er komt! God heeft mijn gebed verhoord. Na het verschijnen van deze blog zijn er ineens ontwikkelingen… Geen toeval 🙂 en wordt vervolgd! Ik heb net ook op jouw site gekeken. Mooie dingen doe je! Ik ga je volgen en je krijgt van mij een gesigneerd exemplaar. Dat we het zout en licht mogen zijn op deze aarde. Liefs, Linda

      • Yvonne Alefs

        Wat geweldig Linda dat je boek er gaat komen! Ik kijk uit naar mijn gesigneerde exemplaar en vind het prachtig dat je dat voor mij wilt doen.
        Ik herken het ook, dat je bepaalde uitspraken tegenover een ander doet om hem of haar aan te moedigen, maar tegelijkertijd ook jezelf daarmee toespreekt. Precies zo is het ook met het schrijven wat we doen. Het is niet dat we alle wijsheid in pacht hebben (sterker nog het is niet eens ónze wijsheid), maar vooral dat we een lichtje willen zijn voor wie onze teksten ook maar wil lezen en tegelijkertijd onszelf er een zetje mee in de goede richting willen geven. Heel veel succes met het uitbrengen van je boek. Hou me op de hoogte! 🙂 Liefs, Yvonne

  • Riet Morren

    Hoi Linda jij hebt weer mooi geschreven.
    Knap wat jij doet,ik wens je veel succes met jou boek.
    Lieve groeten en ga zo door!,,!!Riet en Dick.??

  • Arjan van den Bos

    Wow, wat een mooi woordenschilderij heb je er weer van gemaakt. Je woorden, zaadjes en kruimels oogsten bij mij veel rust. Ik geloof in jouw geloof. GrtZ, Arjan

Laat een reactie achter op Arjan van den Bos Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *