Posts Tagged‘leven’

Ik geloof (je) niet!

Het fijne van ouder worden, is dat je jezelf niet meer aan anderen hoef te spiegelen, minder goedkeuring nodig hebt en beseft dat je niemand anders hoeft te worden. Aanvaarding en genezing van je zelfbeeld ligt ook niet in de woorden van anderen. Al help je de ander natuurlijk wel met een spiegel van liefde.Ik voel mij soms net Johannes, die anderen graag helpt. Geroepen om, als een stem in de woestijn, te getuigen over het licht. Als blogger deed ik dat ook gretig. In het slagveld van de wereld die elkaar kwetst voelde ik mij geroepen om iets van…

Bloeien met de riemen die je hebt

Het gaat niet over. Nog niet. Ondanks de structuur in de dag en het leren aanvaarden van het verval, heb ik geen controle over mijn tranenkanaal. Fuck the overgang!Zodra ik een puppy of een stel verliefde oudjes in mijn Insta-story zie en de laatste Netflix serie ‘One day’ bingwatch, huil ik. Grip krijgen over mijn weke emoties in de overgang is gedoemd te mislukken.Wijsheid komt er voor in de plaats, dus leg ik mijzelf neer bij de wetenschap dat huilen goed is en ik er stress en cortisol uit jank. Alles voor de zelfzorg. Zeker rond je vijftigste. Houd moed!…

Stilte-tijd

Een psalm door Linda, voor rust Nam ik voor de stilte maar meermomenten van niets moetenDoor de lagen van angstmet mildheid gevoelens begroeten Nam ik voor de stilte maar meertijd om dichterbij te komenVoorbij de schaamte en schuldontmoet ik mijn innerlijke dromen Nam ik voor de stilte maar meerruimte voor Gods aanwezigheidDe liefde die knopen ontward geduldig op de juiste tijd Zijn zalf en kompressenbrengt mijn rusteloze ziel in vredeNam ik maar minder genoegenmet de excuses om tot die stilte te treden

Geschiedenis schrijven

Wat goed is wordt opnieuw gemaakt, dus mensen die hangen aan het verleden kunnen ook in “de tweede helft” van hun leven leuk oud worden. De jaren tachtig herleef ik bij het horen van vervlogen disco muziek met een nieuwe touch. Ik voel mij weer jong bij alle vintage en vissershoedjes dat het straatbeeld verrijkt. Ook het uitzicht vanuit mijn kantoor is als vanouds. De Catharijne- en Weertsingel die door de binnenstad van Utrecht loopt, is weer rond en de stadsautoweg verdwenen. Hierdoor ontdek ik de menselijke gewoonte om naar het verleden te kijken en te blijven herhalen. Hoop is…

In beweging

Ik vraag mij af of de binding van gelovigen binnen de moderne Protestantse en Evangelische kerk anders is dan bij traditionele kerken. Hedendaagse jongeren groeien op in een geïndividualiseerde samenleving en de eerste biedt een netwerk waarbinnen je vrij kan bewegen en waar het om een persoonlijke keuze en innerlijke belevingscultuur gaat. Dat past bij mij en ik denk ook in deze tijd. Ze zijn niet voor niks groeiend. Welke Christelijke geloofsrichting je ook hebt, volgens mij delen wij dezelfde orthodoxe visie op het geloof. We dienen immers dezelfde God die leeft, geloven dat Jezus de zoon van God is…