In hoger beroep

Mensen zien haar als een koele kikker of een ijzige heks. Het interesseert Jacqueline niet dat zij als een personificatie van kilte wordt gezien. Het streelt haar zelfs. Als advocate is ze taakgericht en gewend aan onaardige spelletjes. Zo bereikt ze haar doel. Haar zelfvertrouwen is niet ontleend aan de mening van anderen. Dat heeft ze als klein meisje wel afgeleerd in een huis waar niemand in staat was om zich in te leven. De enige warme relatie die Jacqueline nu heeft, is die met de pakketbezorger. Sinds enkele jaren worden haar volle winkelmandjes in de avonduren thuisgebracht. Hij is vriendelijk en altijd zijn afspraak. Zo heeft ze geen reden om onvriendelijk te zijn.

In orde

Het is zomer en zelfs koele tantes houden daarvan. Jacq zit op het strak betegelde terras in de avondzon met haar laptop en tweede glas wijn. Ze werkt aan haar zaak, maar heeft in de tussentijd haar dagelijkse internetbestelling geplaatst. Dit keer een wit satijnen dekbedovertrek en een bijpassende kimono. Bij een ander postorderbedrijf bestelt ze hetzelfde mantelpakje dat haar lijntje accentueert. Naast zwart en blauw, hangt er straks een rood setje in de kast. Haar looks maken indruk in de rechtbank. Mannelijke advocaten proberen zelfs na een verloren zitting nog hun gram te halen. Met een hand op haar kont of het aanbod van een drankje. Ze gaat altijd alleen naar huis.
Het is half negen als de bel gaat. Ze staat op en ziet door het venster het witte busje staan. Vanwege het kruisje dat aan zijn binnenspiegel bungelt, weet ze dat het John is. Ze lacht en doet snel haar haren goed in de spiegel van de gang.
‘Jij bent de laatste die ik vanavond iets bezorg.’ John kijkt haar betekenisvol aan wanneer zij in de deuropening staat. Het busje staat geparkeerd en de motor is uit.
‘Het is zeker woensdag?’ zegt Jacqueline lachend. Ze bijt zachtjes op haar onderlip.
‘Het is maar één pakketje en niet zo groot dit keer. Ben je je leven aan het verbeteren?’
Jacqueline weet wat er in zit en lacht.
‘Nu je toch klaar bent met werken, heb je toevallig zin in een wijntje?’ Jacqueline houdt de voordeur open en haar buik in.
‘Ok.’ Dan vraagt hij bescheiden: ‘is een biertje ook goed?’
Ze knikt tevreden. Alsof het zo moet zijn. Bij haar vorige online bestelling had ze een sixpack Amstel toegevoegd.

Ontdooien

De gesprekken in de tuin zetten zich voort zoals ze al jaren bij de voordeur praten. Schaamteloos, geïnteresseerd en met humor. Het leven is voor haar al serieus genoeg en het lukt om volledig te ontspannen. John blijkt leuker en zij blijkt leuker bij hem.
Het biertje worden vier blikjes en dat is een goed excuus om niet meer naar huis te rijden, vindt Jacqueline. Wanneer ze in de keuken staan, durft zij hem ineens te verleiden en Henry stemt toe. Het zit in zijn karakter.
‘Eindelijk,’ denkt ze.
Hij denkt hetzelfde, want zijn tong is gulzig. Haar buik zet uit van de duizenden vlinders. Ze zoekt houvast met haar handen en leunt met haar billen tegen het aanrechtblad. Het voelt alsof ze zweeft. Zijn liefdesverklaring staat ze toe en de waarheid overvalt haar. Dan verdwijnen zijn grote handen van haar hoofd naar haar zijden bloesje. Haar tepels zijn inmiddels hard. Als zij haar been om de zijne sluit voelt ze de hardheid in zijn broek. Haar hart bonst nog harder en ze kan niets anders dan zuchten. Hier heeft ze nou jaren op gewacht.
Alles wat John zegt klinkt betrouwbaar. Snappen doet ze het niet. Hij is een eenvoudige man. Zijn brede schouderpartij, kalme uitstraling en grote zorgzame handen zijn echter verblindend. Handen die haar uiteindelijk de trap naar boven op tillen.
‘Het spijt mij. Ik kan mij niet goed beheersen.’ Hij kijkt haar aan en zoekt toestemming. Al haar kritische beredeneringen verdwijnen.
In haar ooghoek ziet ze het pakketje in de gang. In het doosje ligt een setje witte lingerie. Wit is ijzig. Het zou haar moeten passen. De kleur staat echter ook voor puurheid en vrede. Voor onschuld en een nieuw begin.
Jacq weet dat ze niet in onschuld leeft, maar is dit dan een nieuw begin? Het warme gevoel is in ieder geval nieuw en zijn ziel het beste bewijsmateriaal. Deze zitting heeft ze verloren.

Dan kijkt ze hem innig aan en dankt ze in stilte. Naar wie, dat weet ze eigenlijk niet.

Als ze in haar slaapkamer komen, vrijen ze verder op haar bed. De gordijnen staan nog open. Het is inmiddels donker en ze ziet een hemel vol sterren. Dan kijkt ze hem innig aan en dankt ze in stilte. Naar wie, dat weet ze eigenlijk niet.
Dan zegt hij: ‘het is een wonder dat ik jou heb ontmoet.’
John draait wat en ligt dan ontspannen op zijn rug. Hij trekt haar naar zich toe en zo liggen ze een tijdje in stilte naast elkaar. Dan weet ze het zeker.
Dit voelt veilig en Johns beloften blijven morgen ook nog staan. Hij is een godsgeschenk, want een wonder laat je ontdooien.

10 comments on In hoger beroep

  • Rien van der Meer

    Fictie hè ………,het kan niet ‘echt’ zijn. Jij laat nooit wat bezorgen. Maar wat een leuk verhaal met een “lekker” thema. Ik zou dat niet zo snel verwachten van jou, “preutse Linda”. Maar er is niets mis mee. Zeker niet als ” bed en slaapkamer” twee mensen bij elkaar brengt die van “verschillende stand” zijn. Liefde is gelukkig niet gebonden aan klasse verschillen. En, ………… het las wel lekker weg. XX

    • Linda Klinkenberg (author)

      Haha, ja daar sta je van te kijken hè? Bij fictieve verhalen kan je lekker los gaan. In de liefde vallen inderdaad verschillen weg. ❤️

  • Naomi

    Heel tof verhaal! Ik kan normaal ’s morgens niet lezen, maar je had me hier mooi mee te pakken.

  • Derk van Dorth

    Mijn oren kleuren niet zo snel rood, ik ben best wel wat gewend, maar het gaat wel heel snel van het ene naar het andere uiterste! Als de wijn is in de man, is de wijsheid in de kan. (=drank verdringt gezond verstand.) Geen egeltjes?

    • Linda Klinkenberg (author)

      Ja ik beschrijf een avond en jaren flirten in een paar honderd woorden… en het is gedurfd. Ik vind het interessant om fictieve, doch menselijke levensverhalen te beschrijven. Je ziet inderdaad hoe menselijk en dierlijk onze emoties zijn en hoe die met drank anders worden. Misschien eens leuk om kort symbolisch verhaal over een egel te beschrijven. Bijziend, stekelig en met een ietwat bijzondere voortplantingsspel.☺️ Fijne week!

      • Derk van Dorth

        Vraag is natuurlijk wel of John dit misschien vaker of zelfs elke week doet bij een klant? Verder, is één van beiden misschien kind van God en zegt in zo’n situatie normaal: tot hier en niet verder? Maar na 4 glazen alcohol vallen sommige remmen weg, zeg ik uit ervaring. Maar of dat een godsgeschenk is?

        • Linda Klinkenberg (author)

          Dat blijft de vraag… Je kan zelf fantaseren, maar dat was niet mijn uitgangspunt. Mijn intentie is dat Jacqueline en John risico nemen, maar beiden het juiste willen, geen idee hoe (zoals zoveel mensen) en de liefde zoeken. Daarin ervaren ze wellicht een goddelijk signaal of de stem van de verleider… Ook ik weet hoe remmingen wegvallen en dingen weg worden gedrukt door alcohol. Ik schenk daarom nu maar een bakkie thee in. 😉 Bedankt voor je reacties!

  • Beata

    heerlijk geschreven Lin!! Smullen joh 😉 Maar … wie is Henry?? Het ging toch om John ;-)?

    • Linda Klinkenberg (author)

      Heeeee onze oplettende Beaat! Jij mag mijn meelezer worden, mocht mijn boek ooit uitkomen. 😃 👍🏼 Ik had het al gehoord en gezien. Foutje! John werd zomaar ineens even Henry (de eerste naam die ik had). Ik vond de Engelse naam Johannes beter passen bij de witte bestelbus, het kruisje en de bezorger van pakketjes en wat liefde. Dank je wel voor het compliment! 😘

Laat een reactie achter op Derk van Dorth Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *