Browsing Category3 min leestijd

Doe eens normaal!

‘De enige normale mensen zijn de mensen die je niet goed kent.’ Het is een citaat van Alfred Adler, een vooraanstaand psychiater en pionier op het gebied van persoonlijkheidsleer. Wanneer ik dit lees, moet ik lachen. De mensen die open durven te zijn en ik van dicht bij ken, hebben inderdaad allemaal wel iets. Niks menselijks is ons vreemd. Vaak denk ik dat de mensen die verder van mij afstaan normaler overkomen, maar ach die ken ik blijkbaar niet zo goed. Sommigen verbergen de hele handel, want je ziel en zaligheid leg je niet bij iedereen bloot. Voor een gemiddelde…

Dag negatieve gedachten!

Ik vind mijn brein de meest complexe machine op deze aardbol. We hebben gemiddeld vijftig duizend gedachten per dag en toch wil ik er maar al te graag een beetje vat op hebben. Zo kan ik soms echt verdwijnen in gedachten die niks met het moment van doen hebben. Er zijn van die ochtenden dat ik een storm van gekakel onder de douche voorbij zie komen. In plaats dat ik mijzelf herpak en al zingend dankbaar ben voor de heerlijke douche, blijf ik stil staan bij niet bereikte doelen en de pijn die mensen mij hebben aangedaan. Zelfs van jaren terug. Invloeden…

Kerstengel

Met beleid hangt Eefje het glazen engeltje in de boom. Het krijgt daar een gewone plek. Het engeltje schittert en buigt zo nodig mee, zonder te vallen. Vreugde ervaart zij vooral door bij het licht te zitten en dierbare dingen om haar heen. Opzichtige ballen geeft zij voorrang. Het engeltje herinnert Eefje aan haar moeder.  ‘Doe jij de piek erin, mam?’ Joshua kijkt Eefje met zijn pretogen aan. Ook hij heeft de liefde voor kerst van oma overgenomen. Ieder jaar zetten ze samen de boom neer en is het gezin “slachtoffer” van Eefjes optimistische kersthumeur. Dat overigens ietwat kantelt, wanneer…

De pijp uit

‘Het zijn er zeven. Helaas is mevrouw ter Lier ook overleden’ Ik app het naar mijn baas, wanneer een bewoonster ons ontvalt. De jaarlijkse herdenkingsdienst komt eraan en ik mag meehelpen om degenen die zijn gestorven in het licht te zetten. Dit jaar dus “slechts” zeven mensen, ondanks die hete zomer. Als iemand sterft, kan je als gangbare uitdrukking zeggen dat iemand ‘de pijp uitgaat.’ Dat klinkt voor mij wat oneerbiedig. Bij de pijp uit gaan, denk ik trouwens aan een geboortekanaal, waar met veel moeite een wonderlijk schepsel wordt uitgeperst. Hoe zwaar een geboorte ook is, zwaarder blijkt de dood.…

Alsjeblieft!

‘Ik hou het echt niet meer!’, zeg ik en besluit mijn broek naar beneden te trekken. Mijn blaas staat na twee bakken koffie en een flesje water op knappen en ik overtuig mijzelf tijdens de wandeling door het stille Groningse landschap dat niemand mij in de bosjes naast de grote ophaalbrug ziet zitten.  Sander gooit de zwaarbepakte backpack op zijn rug en kijkt naar links. ‘Er komt een boot aan Lin.’, zegt hij lachend. Ik sta met mijn blote kont richting het water. Met een ruk en ietwat onhandig  trek ik mijn broek omhoog.  Oeps, net op tijd. De brug…