Browsing Category3 min leestijd – fictie

In hoger beroep

Mensen zien haar als een koele kikker of een ijzige heks. Het interesseert Jacqueline niet dat zij als een personificatie van kilte wordt gezien. Het streelt haar zelfs. Als advocate is ze taakgericht en gewend aan onaardige spelletjes. Zo bereikt ze haar doel. Haar zelfvertrouwen is niet ontleend aan de mening van anderen. Dat heeft ze als klein meisje wel afgeleerd in een huis waar niemand in staat was om zich in te leven. De enige warme relatie die Jacqueline nu heeft, is die met de pakketbezorger. Sinds enkele jaren worden haar volle winkelmandjes in de avonduren thuisgebracht. Hij is…

Hij was maar een clown

Traditiegetrouw hangt Freek aan de bar in café ’t Sluisje. Verkleed als clown drinkt hij zijn pintjes en wacht hij met smart op het liedje dat speciaal voor hem wordt gedraaid. Zodra Ben Cramer zijn mond open trekt, trekt bij Freek de rode kleur van zijn neus naar zijn wangen. Gezien worden Rood worden zijn wangen niet van verlegenheid. Het is de warmte die hij ontvangt wanneer de polonaise wordt inzet. De fijne sensaties in zijn afgetakelde lijf, wanneer ‘de Clown’ uit volle borst en met consumptie wordt meegezongen. Van stoere piraten zonder spierballen tot verpleegsters met een veel te…

Licht in de tunnel

Voorwaar, pas in het duister vindt men het licht.Dus als we verdriet of problemen hebben, is dat licht dichterbij dan ooit. Ellen leest de boodschap drie keer, het tijdschrift stevig in haar handen. Ze heeft iets met oneliners. Ze peppen haar op, maar soms grijpen ze haar naar de keel. Alsof geluk alleen voor bepaalde mensen is, want het einde van de tunnel ziet ze niet. Haar thee is koud en koude kamillethee is niet te drinken. Toch drinkt ze ervan, want het blijkt goed te zijn. Zo zit ze alweer meer dan een uur met een blad en smerige thee voor het raam, waarbij de kilte van januari door het venster voelbaar is. De kilte in haarzelf al…

Lief en leed

Van zijn correct gekapte haar krijg ik een weeïg gevoel in mijn maag. Hij kan er niks aan doen, maar ik mag hem niet. Ik zie de schijnheiligheid in zijn ogen, maar misschien wil ik dat wel zien. Hij rijkt mij de post aan, waarbij hij even mijn hand aanraakt. Ik kijk hem niet aan, maar bedank. Volgende keer moet ik beter opletten als ik mijn huis verlaat. Zijn naam is Chris begreep ik van Anne. Een vreemde vogel. Van top tot teen word ik opgenomen. Ik friemel ongemakkelijk aan mijn oorbel en lach wat schaapachtig als hij inhoudsloze monologen…

Slachtofferhulp

Ik wil weg. Mijn adem zit hoog, het is snikheet en de coupe is leeg. Zelfs de bankier die naast mij zat staat nu met zijn koffertje vastgeklemd in zijn handen naar het ongeluk te kijken. Het raam is vies, maar ik zie het ruitjespatroon van zijn stropdas. Deze maakt hij los. Zijn bloeddruk stijgt vast, net als de mijne. Vanwege het restje lichaam dat verspreid ligt op de rails en de beurscijfers die half drie uitkomen. Dat gaat hij niet halen. Ook ik kom nu te laat op mijn bestemming. Jeanet zal het begrijpen. Ik stuur haar een app op mijn…