Posts Written ByLinda Klinkenberg

Houd moed, heb lief

Op de zijgevel van een huis aan de Parkzichtlaan in Leidsche Rijn staan de woorden ‘houd moed, heb lief’ geschilderd. Ik lees ze bijna dagelijks, zoals menig voorbijganger. Het is een bemoedigende tekst dat volgens mij laat zien hoe je deze dwaze wereld kunt onderzoeken en het goddelijke op aarde schept. Vooral op de dag van het vreselijke schietincident in Utrecht, mijn stadje, denk ik langer na over deze woorden. De deur kom ik namelijk niet uit. Ik volg het journaal via livestream en tik ondertussen wat mijmeringen weg. Mijn jongens zitten “veilig” binnen in hun schoolgebouw in Utrecht stad…

Hij was maar een clown

Traditiegetrouw hangt Freek aan de bar in café ’t Sluisje. Verkleed als clown drinkt hij zijn pintjes en wacht hij met smart op het liedje dat speciaal voor hem wordt gedraaid. Zodra Ben Cramer zijn mond open trekt, trekt bij Freek de rode kleur van zijn neus naar zijn wangen. Gezien worden Rood worden zijn wangen niet van verlegenheid. Het is de warmte die hij ontvangt wanneer de polonaise wordt inzet. De fijne sensaties in zijn afgetakelde lijf, wanneer ‘de Clown’ uit volle borst en met consumptie wordt meegezongen. Van stoere piraten zonder spierballen tot verpleegsters met een veel te…

Doe eens normaal!

‘De enige normale mensen zijn de mensen die je niet goed kent.’ Het is een citaat van Alfred Adler, een vooraanstaand psychiater en pionier op het gebied van persoonlijkheidsleer. Wanneer ik dit lees, moet ik lachen. De mensen die open durven te zijn en ik van dicht bij ken, hebben inderdaad allemaal wel iets. Niks menselijks is ons vreemd. Vaak denk ik dat de mensen die verder van mij afstaan normaler overkomen, maar ach die ken ik blijkbaar niet zo goed. Sommigen verbergen de hele handel, want je ziel en zaligheid leg je niet bij iedereen bloot. Voor een gemiddelde…

Dag negatieve gedachten!

Ik vind mijn brein de meest complexe machine op deze aardbol. We hebben gemiddeld vijftig duizend gedachten per dag en toch wil ik er maar al te graag een beetje vat op hebben. Zo kan ik soms echt verdwijnen in gedachten die niks met het moment van doen hebben. Er zijn van die ochtenden dat ik een storm van gekakel onder de douche voorbij zie komen. In plaats dat ik mijzelf herpak en al zingend dankbaar ben voor de heerlijke douche, blijf ik stil staan bij niet bereikte doelen en de pijn die mensen mij hebben aangedaan. Zelfs van jaren terug. Invloeden…

Licht in de tunnel

Voorwaar, pas in het duister vindt men het licht.Dus als we verdriet of problemen hebben, is dat licht dichterbij dan ooit. Ellen leest de boodschap drie keer, het tijdschrift stevig in haar handen. Ze heeft iets met oneliners. Ze peppen haar op, maar soms grijpen ze haar naar de keel. Alsof geluk alleen voor bepaalde mensen is, want het einde van de tunnel ziet ze niet. Haar thee is koud en koude kamillethee is niet te drinken. Toch drinkt ze ervan, want het blijkt goed te zijn. Zo zit ze alweer meer dan een uur met een blad en smerige thee voor het raam, waarbij de kilte van januari door het venster voelbaar is. De kilte in haarzelf al…