Niet goed genoeg

Dit ontevreden, ongelukkige gevoel is wat meerdere vrouwen vast herkennen en sommigen hard hun best voor doen om het te verdoezelen. Zo eentje was ik ook. Verward door een emotie, lastige omstandigheid, vervelende mensen of die zak chips die ik dan in één keer op at, praatte ik mijzelf aan dat ik niet knap of goed genoeg was. Bizar, denk ik nu. Want, zo snel een zak chips weg eten, is toch best knap! De wereld om ons heen Deze maand ben ik vijfenveertig jaar geworden en gelukkig weet ik nu beter. Al ging daar meer dan twintig jaar overheen.…

Lief en leed

Van zijn correct gekapte haar krijg ik een weeïg gevoel in mijn maag. Hij kan er niks aan doen, maar ik mag hem niet. Ik zie de schijnheiligheid in zijn ogen, maar misschien wil ik dat wel zien. Hij rijkt mij de post aan, waarbij hij even mijn hand aanraakt. Ik kijk hem niet aan, maar bedank. Volgende keer moet ik beter opletten als ik mijn huis verlaat. Zijn naam is Chris begreep ik van Anne. Een vreemde vogel. Van top tot teen word ik opgenomen. Ik friemel ongemakkelijk aan mijn oorbel en lach wat schaapachtig als hij inhoudsloze monologen…

Zeker weten

Wat is de norm? Als je mijn directe omgeving vraagt om mijn persoonlijke kenmerken weer te geven, ben ik altijd verrast over de antwoorden. Zo zien twee collega’s het anders. De ene noemt mij een chaoot en makkelijk. De ander kan zich daar niet in vinden en ik weet dat zij denkt dat ik alles onder controle heb en mijn werk serieus neem. Het grappige is, beiden is waar.  Volgens mij draait het grotendeels om de interpretatie van de ander van wat jij brengt in de wereld. De eigen bedachte norm van wat waar is en in welk hokje je…

Slachtofferhulp

Ik wil weg. Mijn adem zit hoog, het is snikheet en de coupe is leeg. Zelfs de bankier die naast mij zat staat nu met zijn koffertje vastgeklemd in zijn handen naar het ongeluk te kijken. Het raam is vies, maar ik zie het ruitjespatroon van zijn stropdas. Deze maakt hij los. Zijn bloeddruk stijgt vast, net als de mijne. Vanwege het restje lichaam dat verspreid ligt op de rails en de beurscijfers die half drie uitkomen. Dat gaat hij niet halen. Ook ik kom nu te laat op mijn bestemming. Jeanet zal het begrijpen. Ik stuur haar een app op mijn…

Welkom!

Dat staat voorop de vertaalde folder die ik van de vriendelijke dame aan de balie krijg. Ze toont interesse en we praten wat door. Waarbij de meeste buitenlanders alleen Amsterdam en Rotterdam op hun netvlies hebben, kent deze dame zelfs “Oetrek” – mijn stadje.  Het welkom thuis gevoel wordt voorgezet bij binnenkomst van Bath Abby, de prachtige abdij die ons gezin deze dag in Engeland bezoekt. Mijn aandacht gaat naar het grote venster aan de Oostkant van de kerk. Hierop worden vijfenzestig scènes uit het leven van Jezus Christus weergegeven in prachtig glas in lood. De parochiekerk, ooit de grootste…